Een coachee vertelde me dat hij nooit boos was. Als je boos wordt, dan toon je je zwakte, zo had hij dat vroeger geleerd. In ons gesprek vroeg ik of hij wel es wat vervelend vond, of zich aan mensen irriteerde. Als zijn gezinsleden het afval niet scheidden kon hij wel geriiriteerd raken, terwijl hij het vertelde veranderde zijn gezicht. Hij begreep gewoon niet dat ze dat niet deden. Ik schrijf ‘scheidden’ en niet scheiden, omdat hij in een echtscheidingsproces zat en op zoek was om een woning te kopen voor zichzelf.
De sessie erop wandelen we door het bos, ik vraag hem hoe het was afgelopen met dat huis wat hij wilde kopen. In een sessie met de twee advocaten vertelde zijn ex dat zij vond dat ze recht had op veel meer dan ze eerder waren overeengekomen. Nu de alimentatie afspraak weer op losse schroeven stond kon hij het huis niet kopen. Ik reageerde vol begrip: ‘jeetje dat was zeker wel vervelend hè?’ -’nou zeg dat wel, dit was echt een perfect huis voor me, om mijn leven weer op te pakken. Ik snap ook niet dat ze opeens ervoor is gaan liggen, ik denk dat ze het me niet gunt’. ‘Wat gebeurde er bij jou toen jij je dat realiseerde?’ Vroeg ik. ’Nou, ik was verbaasd! En gefrustreerd!’. Zijn toon en uitdrukking spreekt boekdelen. Ik vraag: ‘ik zou me voor kunnen stellen dat je wel boos had kunnen zijn’. Hij zegt: ‘misschien was ik wel boos ja’ Ik zeg” je had wel willen gillen zeker’. Hij zegt: ja, ik had wel willen schreeuwen!’
We lopen verder, het is even stil. ‘Dan gaan we nu schreeuwen’ zeg ik.
Na enig gesputter en goed rondkijken of iemand ons ziet, gebeurt het dan. Ik ga hem voor. Iets later schreeuwt hij volop. Eerst schreeuwt hij om te schreeuwen, dan komt de woede er met het geluid uit als een ontlading. Na wel tien schreeuwen is het goed. Hij lacht trots en triomfantelijk.
De sessie erop vertelt hij dat hij nu leert luisteren naar zijn eigen innerlijke woede. Hij herkent oude boosheid die hij heeft ingehouden. Hij vertelt dat hij aan leert geven aan zijn omgeving dat de maat vol is. Dit was voor zijn omgeving nieuw.
Mijn moraal: primaire emoties hebben een functie. Je bewust zijn van je eigen boos, bang, blij of bedroefd geeft kleur en diepgang aan je leven. Het maakt je echt. Hoe je die emotie uit is een ander verhaal, maar het mag er zijn.