Headspace meditations talk about a clear blue sky. Het komt er op neer dat als je omhoog kijkt je kunt focussen op de blauwe lucht, maar meestal je toch richt op de wolken (je gedachten). Dat deed ik zelf ook het grootste deel van mijn leven. Als ik opstond ging ik de wolken in mijn hoofd af, bekeek ik wat ik er mee kon doen en schikte ik ze van groot naar klein. Ik realiseerde me wel dat ik niet goed meer wist welke wolken ik vorig jaar of zelfs vorige maand zag. Ik was helemaal niet ongelukkig en ik heb hier geen spijt van. But I did focus on the things in my life that were not so nice or not perfect.
You can go many ways with this metaphor.
I realized that if I wanted to be the best version of myself I was better off by not looking too much at the clouds. Zoals de echte wolken zijn ze er, maar ik kijk er niet steeds naar. Ik richt me tegenwoordig meer op mijn clear blue sky. I count my blessings and feel gratitude for the beautiful things in my life. I am aware of the love I can feel for people and moments.
And some clouds blow by unnoticed now….